SchrijverToevlucht

HomeArtikelen geplaatst door Toevlucht (Page 3)

40 Dagen Gebed

Tijdens de 40 dagen tijd (de vastentijd vóór Pasen) plaatsen we elke zondag een gebed of gedicht van een ‘vreemdeling’. Om te overdenken of mee te bidden.

Vandaag, zondag #1, een vreemdeling uit het Detentiecentrum in Zeist:

‘Gebed in hoop op recht’

God, Schepper van de wereld,
alles en iedereen vindt zijn of haar oorsprong in U.
In uw ogen is niemand een illegaal of vreemdeling.
Maar hier, in dit land, twijfelt men aan de waarheid van mijn woorden.
Gij, mijn Schepper, Gij kent mijn hart,
niets is voor uw ogen verborgen.
Ik kwam naar dit land
in de hoop op een beter leven.
Maar nu behandelen ze mij als een ongewenst persoon,
die zij eruit willen gooien.
U kent de ellende van mijn land.
Mijn toekomst is in  uw handen.
Verlicht mijn hart en de geest van de medewerker
die mijn zaak gaat onderzoeken.
Laat hem of haar mijn zaak en die van anderen
met onderscheidingsvermogen behandelen.
Laat hem of haar begrijpen dat we allemaal –
welke titel of graad we ook bezitten –
de hoeders zijn van onze broeders en zusters.
Uw wil geschiede.
Amen.

_DSC3654 copy

Lees verder

8 maart 2014

Ons protest krijgt meer vorm. In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen beginnen we een petitie op deze website en brengen we een stemwijzer uit. Een van onze nachtwachten komt in een filmpje over Toevlucht, voor in een stemlokaal.

Lees verder

Column Frank Mulder in ND

“In mijn eigen land heb ik drie huizen, maar hier slaap ik in het park.” De breedgeschouderde Bosniër van een jaar of dertig drinkt nog een slok koffie. Asiel krijgt hij niet, werk is niet te vinden en terug naar zijn land is uitgesloten. Te veel gebeurd. In flarden komt zijn verhaal eruit. Oorlog. Problemen. “Drie jaar geleden ben ik met de auto tegen een andere auto geknald. Vier mensen dood, inclusief mijn vrouw.”

“Ik kan nooit meer terug. Ik moet boeten voor mijn verleden”, zegt hij. Voor wie, vraag ik. Voor God, of voor jezelf? “Voor mezelf… Nou ja, ook een beetje voor God. En ook voor alle vrouwen.” Hij is er duidelijk niet trots op.

We zitten in de kerk, een Utrechtse kerk waar dertig matrassen zijn neergelegd voor mannen zonder verblijfvergunning. De daklozenopvang heeft voor hen geen plek, en uit protest dat de gemeente deze mensen in de kou laat staan, hebben de Utrechtse kerken deze opvang opgezet, genaamd Toevlucht, met honderd vrijwilligers. Een keer per maand ben ik nachtwacht.

Het is wel treurig, maar gek genoeg ook gewoon heel gezellig. Ik weet niet hoe dat komt. Het is puur. Er is totaal geen opsmuk en geen franje, zelfs de muren zijn kaal. Er is geen mooipraat, geen maskers. Als ik een man naar zijn situatie vraag, draait hij zich botweg om en roept iets in de trant van “weer zo’n burgerman die me uit wil horen”. Maar op een ander moment, als ik hem ergens mee help, dan bedankt hij me vriendelijk en vraagt hij hoe het met m’n kinderen is.

Sommige mensen zijn in de war, anderen zijn daarentegen doodnormaal. En het is heel mooi om te zien hoe ze met elkaar omgaan. De francofone Afrikanen zitten een paar potjes te pesten. De zachtaardige Armeniër, die zo een student had kunnen zijn, schaakt de vrijwilligers onder tafel. Een Ivoriaan brengt sfeer in de zaal met een telefoon vol reggaemuziek. There will be peace in Liberia, zingt Alpha Blondy, en de mannen neuriën zachtjes mee.

Hoe vaak maak je dat mee, dat je om drie uur ’s nachts thee zit te drinken met een man die is opgepakt toen hij deze opvang zocht, vervolgens is uitgezet, maar doodleuk is teruggelift omdat hij hier nog geld krijgt van iemand? Hoe vaak ontbijt je met iemand die al meer dan tien jaar probeert een terugreisvisum naar zijn land te krijgen, maar geen toestemming krijgt en dus op straat moet leven?

Ik vind het erg indrukwekkend, vooral het moment dat we de handen schudden en weer uiteen gaan. Zij de straat weer op, ik naar mijn werk. Maar ik zit daar anders dan anders, en met een gevoel van gemis. Er was daar iets, in die kerk, het voelde koud en warm tegelijk. Vanavond wil ik eigenlijk weer.

[Frank Mulder – deze column staat in het Nederlands Dagblad van 8 maart 2014]

_DSC3623 copy

Lees verder

18 februari 2014

De burgemeester geeft gehoor aan onze oproep, en komt op bezoek. Hij praat met de initiatiefnemers en enkele gasten van Toevlucht over de opvang en over welke taken bij de gemeente horen te liggen. Een goed gesprek, maar met weinig concrete toezeggingen.

Lees verder

Bezoek van Burgemeester, hoe was dat?

Op 11 februari aan het begin van de avond kwam Burgemeester Van Zanen langs. Ook Joël Voordewind, kamerlid van de Christen Unie en enkele mannen van de CU Utrecht kwamen langs.

Twee gasten van Toevlucht die vrijwel elke nacht bij ons slapen deden hun verhaal. Ook de nachtwachten en leden van de initiatiefgroep legden de huidige situatie voor aan de burgemeester.

Joël Voordewind gaf ons advies over hoe we de gemeente kunnen aanspreken op haar verantwoordelijkheid. Ook ontvingen we van de Christen Unie Utrecht, van lijsttrekker Maarten van Ooijen, een  gouden medaille. Voor alle vrijwilligers.

Eén ding werd vanavond wel duidelijk, ondanks al onze inzet, zijn we nog lang niet waar we moet zijn: een opvang vanuit de overheid.

IMG_4511_website IMG_4497_website IMG_4501_website IMG_4505_website IMG_4514_website IMG_4512_website

 

Lees verder

Burgemeester op bezoek

Vanavond komt burgemeester Van Zanen langs bij Toevlucht!
We gaan met hem praten over de opvang van ongedocumenteerden in Utrecht.
Het moge duidelijk zijn dat we dit de verantwoordelijkheid van de gemeente, en daarmee van de burgemeester, vinden.
Wij zijn heel blij dat de burgemeester langs wil komen om kennis met ons te maken en kennis met ons te delen.

Lees verder

10 februari 2014

Onze opvang is uit protest! We vinden dat de overheid een taak heeft om opvang te bieden aan iedereen.
Vanaf de start zijn we in gesprek met de gemeente Utrecht en  hebben we ons bezonnen hoe we ons protest vorm kunnen geven. Het leek ons goed onze kersverse nieuwe burgemeester eens uit te nodigen.

Lees verder